Sommige mensen hebben een nek die je met een waterpomptang al dicht kunt knijpen, maar bij mij lukt dat niet.
Speknek
Mijn nek is namelijk behoorlijk fors. Ook mijn schouderpartij mag er zijn: breed. Dat is niet dankzij enige training, maar gewoon aangeboren. Mijn vrouw vind dat er wel lekker uitzien, maar handig is anders. Vooral bij het aanschaffen van een nieuwe motorjas blijkt mijn postuur elke keer weer voor de nodige problemen te zorgen. Ja, lach er maar om.
Mijn oude jas was hoognodig aan vervanging toe. Hij zit heerlijk, maar ziet er inmiddels behoorlijk sjofel uit, begint hier en daar te scheuren en in het GORE-tex membraam heeft zich vermoedelijk een pond pekel verzameld. Je sjopt wat around, zoals op de MotoRAI, maar dat leverde weinig op. Zelfs XXL modellen, die mij het uiterlijk bezorgden van een zak Bintjes, bleken een kraag te hebben die hooguit geschikt was voor een Friki-kip.
Ook bij een bekende grote motorketen wilde het niet vlotten. De ene jas na de andere werd mij aangepraat, waarbij de prijskaartjes voor meer astmatische aanvallen zorgden dan de krappe kragen. De verkoopsters, professioneel als ze zijn, bleven onaangedaan. "Ziet u wel, zit prachtig! En dat voor maar € 289,--!" riep het lieve kind uit. "Ja," bracht ik het er piepend uit, "maar ik ben niet zo in voor wurgsex." Snakkend naar adem trok ik het klittenband weer uit elkaar en gaf het op.
Bij andere winkels verging het me niet veel beter. De enige jas die wel een redelijke pasvorm had bleek binnenzakken te hebben waar nauwelijks een zakjapanner in kon worden opgeborgen, laat staan een portefeuille met kentekenbewijzen. Dan maar geen nieuwe jas.
Gelukkig had mijn vrouw een lumineus idee: een ritje Duitsland. "Duitsers zuipen allemaal bier, vreten worst, zijn allemaal dik, breed en hebben speknekken" zo verzekerde ze mij. "Het moet wel heel gek lopen als je in Duitsland geen motorjas kan vinden." Ik hechtte weinig geloof aan haar op vooroordelen gebaseerde redenering, maar een rondje Louis, Polo en Hein Gericke staat altijd garant voor een gezellig dagje uit. Ik heb één ding geleerd: vertrouw altijd op de intuïtie van je vrouw.
Al bij de eerste stop (Polo) was het raak. Een prachtjas, gewoon maatje XL, inclusief CE-protectoren, POLO-tex membraam (een GORE-tex variant, maar zo mogen ze het natuurlijk niet noemen), wintervoering, twee jaar garantie en, last but not least: geen wurgsex-kraag! Benauwd was ik nog wel, maar dan voor het prijskaartje. Dat viel mee, Duitse prijzen blijken een stuk vriendelijker te zijn dan Nederlandse: voor € 79,95 kon ik de jas meenemen. "Lekker schat, dan gaan we nu maar wat eten." zei mijn vrouw. "Doe mij dan maar een liter bier met een pond bratwurst" antwoordde ik. Tenslotte is het in mijn eigen belang dat ik dit deel van de Duitse cultuur in stand help te houden.
Hans van Rijsse
Motorfreaks biedt haar lezers de mogelijkheid inhoudelijk te reageren op geselecteerde redactionele stukken. Deze reacties vertegenwoordigen de standpunten en meningen van de lezers die ze plaatsten. Voor reageren op artikelen gelden huisregels. Deze regels zijn hier te vinden.
|
