 “Soms zit het mee, soms zit het tegen”, een spreekwoord dat heren als Melandri, Stoner en Randy de Puniet maar al te goed kennen. Ze vallen vaak van de regen in de drup, maar deze keer zou het mijn beurt zijn.
Een dag waar ik me persoonlijk op verheugd had was dinsdag vier september, toen ik een trainingsdag zou meedraaien bij de Marcel van Drunen Supermoto school in het altijd mooie Valkenswaard, ter voorbereiding op een keer een heuse Supermoto wedstrijd mee te rijden.
’s Ochtends, naarmate de reis vordert, worden de wolken donkerder en donkerder met als resultaat bij aankomst niets dan regen. Het was voorspeld, maar ja, je hoopt dat de Paulusma’s van deze wereld het ook wel eens mis hebben. Na de gebruikelijke briefing en theorie is het gelukkig opgehouden met regenen en kunnen we op de door Marcel uit voorzorg van regenbanden voorziene Supermoto’s van start. En dan slaat het noodlot onvermijdelijk toe. Terwijl ik net goed en wel in m’n ritme aan het komen ben, ben ik even in gedachten verzonken, schrik van het vroege remmen van de rijder voor me, trap in reactie lomp de achterrem in en dan gebeurt het... Als in slowmotion begint de motor te sliden (hee, da’s toch pas voor later vandaag?) en word ik met een heuse highsider van de motor geworpen.
In een fractie van een seconde sta ik weer met beide voeten op aarde en realiseer me wat er is gebeurd. In eerste instantie lijkt de schade mee te vallen, maar als het adrenalinepeil weer richting normaal niveau komt, worden de pijnscheuten in mijn pols heviger en heviger. Nadat Marcel ‘polshoogte’ heeft genomen toch maar – uit voorzorg – even naar het dichtstbijzijnde ziekenhuis… om dat drie uur later met m’n onderarm volledig in het gips weer te verlaten. Er was geen breuk geconstateerd, maar een scheur in het handwortelbeen maakt dat uit voorzorg toch maar even mijn hand in het gips is gezet.
Het schijnt een onderdeel te zijn van onze passie, maar toch kun je dit soort acties missen als kiespijn. Schade aan jezelf, schade aan je motorfiets (in dit geval dus de fiets van Marcel). Gelukkig bleef de schade aan de Yamaha Supermotard beperkt tot een krom stuur en schaafplekken op de rechter handkap, maar vervelender is het gevoel andermans materiaal beschadigd te hebben. Dát gevoel doet eigenlijk nog meer zeer dan de pijn in mijn pols.
Geniet nog van ’t bij tijd en wijle mooie nazomerweer, maar blijf altijd bedacht. Een ongeluk kan in een klein hoekje zitten.
Leon Nap
Redacteur
Motorfreaks biedt haar lezers de mogelijkheid inhoudelijk te reageren op geselecteerde redactionele stukken. Deze reacties vertegenwoordigen de standpunten en meningen van de lezers die ze plaatsten. Voor reageren op artikelen gelden huisregels. Deze regels zijn hier te vinden.
|
geschreven door Hagasan , september 17, 2007
Hé napie ;-))
Zo zie je maar of je nu een rijd of dertig jaar je bent een keer aan de beurt ik loop weer net zes weken ;-) sterkte !!
Op naar het volgend seizoen;-)
Grtjs Hans
geschreven door Hagasan , september 17, 2007
Hé Napie,
Klote man, maar zo zie je maar of je nu een jaar rijdt of dertig jaar we zijn allemaal een keer aan de beurt;-)1
Ik loop net weer zes weken, jij sterkte en op naar het volgend seizoen!
Grtjs Hans
geschreven door tiesonline , september 18, 2007
Ik had meer geluk, het regende s'ochtends, en s'middags was het droog. Ennehh.. beter opletten bij Marcel's praatje, sliden doe je via de koppeling en niet met de achterrem
Beterschap ermee
geschreven door P.P. , september 19, 2007
Yep.
Lullig.
Ik lande tijdens een circuitdag van MAC Zandvoort op 12 september op m'n rug. Te veel willen, denken dat het allemaal net nog wel gaat en dan het gas er te vroeg op.
Krassen op m'n motor, deuken in m'n ego. En ik heb nog steeds spierpijn.
Mijn naam is veranderd van P.P. in C.P. (Niet zelf verzonnen. Geuzennaam van vrienden. Power Peetje word Crashing Peetje. Bedankt vrienden.)
geschreven door Penelope , september 21, 2007
Ahhh, arme jij (en Marcel)!
Hoop dat je handwortelbeentje, wat een woord, snel weer de oude is.
Beterschap,
P
geschreven door tiesonline , september 21, 2007
Nog kijken hoe het wel moet bij Marcel van Drunen
klikkerdeklik
geschreven door Supermug , september 25, 2007
He kerel, sterkte en zie je gauw. Wel blijven lachen. Groet Supermug