Het had niet beter uit kunnen komen. Nog diep onder de indruk van de WR 250 X- test en fervent aanhanger van het betere glij-, kunst- en vliegwerk (en nog steeds op zoek naar een geschikte machine om de kunst mee te oefenen) had ik net het plan opgevat om meer met Supermoto’s te doen voor Freaks. Beetje specialiseren voor zover dat mogelijk is, maar vooral om grip op de materie te krijgen en tevens Supermoto de aandacht te geven die het verdient. Precies op dat moment bereikt ons het bericht dat Marcel van Drunen voor het laatste weekend van spetember een groots Supermoto-evenement op poten aan het zetten is en daarvoor de bladen uitnodigt om bij aanwezig te zijn. Als deelnemer. Wat heet; betere timing bestaat niet.

Vanaf dat moment zal wel snel een mouw aan de organisatie gepast moeten worden, het is nog net een maand later en er zal nog een waslijst aan zaken geregeld moeten worden. Niet in de laatste plaats een startlicentie, want zoiets hebben we niet. Sterker, nog nooit gehad ook. Wel een hell of a way om je in je eerste officiële race ooit te mengen. Portie Déja Vú iemand? Wheelieday begon niet veel anders…  Wat materiaal betreft was het al een stuk eenvoudiger; ergens op de redactie bevindt zich nog een volledige crossuitrusting, mooi moment dus om die eens te voorschijn te halen. We spreken met Marcel af dat we een van zijn WR 450 cursusmotoren kunnen gebruiken, dus vanaf heden zijn we officieel Yamaha coureur. Ook weer eens wat anders. Wat verder nog… achja, training  is nog een idee. Ook dat zit in de mogelijkheden, we zijn de enigen niet met dat idee en dus kunnen we gewoon meeliften op die trainingsdag. Terug naar de licentieaanvraag. Wat moet ik nou invullen bij klasse? ‘Star Bikers’? Ok, is goed. Krabbel eronder, postzegel erop en weg ermee. En dan maar wachten. Intussen is er ook een website gelanceerd ter promotie. Leuk, boel te doen, ziet er goed uit. Zijactiviteiten, ook leuk. Stuntrijder in de pauze, gaaf… hee, bekende namen uit de racerij doen ok mee! In welke klasse? Star Bikers? Hé, wacht eens…

Oh oh....

Tekst: Vincent Burger
Fotografie: Klaas Burger