De Endurance wegrace motorsport mag in ons eigen land misschien niet bepaald populair zijn, maar de laatste twee wedstrijden van het 2010 seizoen kenden toch een Nederlands succes. Nadat in Qatar het podium werd gehaald wist Arie Vos de 6-uurs race van Bahrain te winnen.

De Endurance wegrace motorsport mag in ons eigen land misschien niet bepaald populair zijn, maar de laatste twee wedstrijden van het 2010 seizoen kenden toch een Nederlands succes. Nadat in Qatar het podium werd gehaald wist Arie Vos de 6-uurs race van Bahrain te winnen.

Haast traditioneel reed ook dit jaar Arie Vos de laatste Endurance wedstrijden van het seizoen voor het Duitse RMT #21 Racing Team, dat nog nooit een podium had weten te scoren. Met de kennis in het team zat het wel goed, het ontbrak het team in het verleden vaak nét dat beetje geluk om een goede notering neer te kunnen zetten. Voordeel voor Vos was dat het team met een Honda Fireblade aan de start verschijnt, waardoor de Ossenaar niet aan de fiets hoefde te wennen. Hoewel de Fireblade ten opzichte van zijn eigen ONK fiets op sommige punten echter wel verschillend is vanwege het anders opgestelde regelement en het feit dat de afstelling door alle rijders moet worden bepaald.

8-uurs van Qatar
Hoewel het team in Qatar zijn eerste podiumsucces wist te scoren was de voorbereiding op de laaste officiële wedstrijd voor het Endurance wereldkampioenschap verre van vlekkenloos verlopen. Arie Vos zou samen met Viktor Kispataki en Didier van Keymeulen op de #21 Honda Fireblade rijden, maar in de kwalificatie was van Keymeulen hard ten val gekomen. De Belg had nét een snelle tijd van 2:03.983 gezet, maar had met zijn crash de Blade behoorlijk beschadigd waardoor Arie zijn tweede kwalificatie niet kon rijden. De in de kwalificatie gezette negende tijd was echter voldoende voor Superpole, waar Arie Vos voor vuurwerk zorgde door de vierde startplaats voor zich op te eisen.

Tijdens de race kende Arie Vos een goede start en kon de Ossenaar in het begin het tempo van de topteams goed volgen. Een paar uur later werd de afstand naar het podium iets groter, al bleef het verschil continue kleiner dan één ronde. Met nog een uur te gaan nam Vos het laatste deel van de race voor zijn rekening en wist al snel de vierde plaats van het Kawasaki Bolliger Team Switserland over te nemen. Het gat naar Folch Endurance, dat om dat moment de derde en laatste podiumplaats in handen had, leek te groot, maar Vos bleef constant laag in de 2:04 rijden en was daarmee soms vijf seconden sneller dan Folch. In de allerlaatste ronde wist Vos Foch Endurance te passeren, maar werd even later weer met een gewaagde manouvre gepasseerd waarbij een aanrijding niet te voorkomen was. Folch Endurance kwam ten val, maar Vos kon via de grindbak de baan weer oprijden en dacht ondanks vuile banden nog flink gas te moeten geven om Bollinger Kawasaki achter zich te houden. De Zwitsers waren echter met de officiele tijd al verstreken (0,4 seconden nadat Vos over start/finish was gekomen) zonder het in de gaten te hebben de finishvlag al gepasseerd, waardoor het podium voor het RMT #21 Racing Team in werkelijkheid niet meer in gevaar had kunnen komen, hoewel dat op de baan wel anders leek.

6-uurs van Bahrain
Een week later werd in het nabij gelegen Bahrain een 6-uurs endurance wedstrijd verreden, die weliswaar niet deel uitmaakte van het officiele wereldkampioenschap maar waar wel bijna het complete startveld van de 8-uurs van Qatar aanwezig was. De wedstrijd werd verreden als try-out om hopelijk in 2011 deel uit te maken van de officiele WK Endurance kalender, en om meer naamsbekendheid te krijgen in het motorsport wegrace gebeuren.

Het team moest het in Bahrain zonder van Keymeulen stellen, die vanwege zijn geblesseerde pols al vroegtijdig naar huis was gekeerd, waardoor ondanks de 2 uur kortere afstand Kispataki en Vos een stint meer moesten rijden. Vos zorgde in de kwalificitie voor nóg meer opwinding dan in Qatar, door de tweede kwalificatietijd voor zich op te eisen. Bijna had het team zelfs vanaf de pole position mogen vertrekken, maar dat was buiten voormalig WK Superbike coureur Steve Martin gerekend die in de slotfase van de kwalificatie alsnog onder de tijd van Vos wist te duiken.

Startend vanaf de tweede plaats kende het team in het begin van de 6-uurs race enkele problemen en zakte daardoor terug naar de vijfde plaats. Gaandeweg de eerste stint van Vos ging het echter beter en na een uur lag RMT alweer op de tweede plaats, vlak achter het Yamaha Austria Racing Team. De Oostenrijkers zouden echter niet veel later te kampen krijgen met een kapot motorblok waardoor RMT de leiding in de schoot geworpen kreeg. Er moest vanaf dat moment nog vier uur worden gereden, maar door perfect teamwerk kwam de zege geen moment meer in gevaar. Uiteindelijk hadden Vos en Kispataki een ronde voorsprong op het Spaanse YMES Folch Endurance en twee ronden op QERT uit Qatar.

Arie Vos:
Het zijn echt twee fantastische weken geweest! Na het succes in Qatar was de trip naar het Midden-Oosten eigenlijk al geslaagd. Vanaf de eerste meters op het Bahrain International Circuit merkte Viktor en ik echter dat het met de snelheid meer dan goed zat en dat opnieuw een prachtig resultaat mogelijk moest zijn. Zeker nadat ik vrijdag de pole position met slechts 0.2 seconde miste. Natuurlijk hebben we een beetje geluk gehad met het uitvallen van het Yamaha Austria Racing Team maar we zaten wel op de juiste positie om te profiteren. Daarnaast moest er toen nog ruim vier uur gereden worden waarin we geen enkele fout hebben gemaakt. De pitstops verliepen perfect en zowel Viktor als ik konden zeer snelle tijden rijden waardoor de concurrentie niet dichterbij kwam. Uiteindelijk wonnen we met een ronde voorsprong. Geweldig! Hierbij wil ik iedereen van het RMT #21 Racing Team bedanken voor de grote inzet. Twee podiumplaatsen, waaronder één keer winst. Dit had ik echt niet durven dromen. Fantastisch!

Fotografie: Petra Sövegjártó

Commentaar (0)

U moet ingelogd zijn om commentaar te geven. Eerst registreren als u nog geen account hebt.